onze verhalen

onze verhalen

Pak van mijn hart

In het huis achter haar had iemand zichzelf opgehangen. Ze kon het zien vanuit haar raam. Compleet van slag belde de vrouw naar 112.

Lees verder »
onze verhalen

Minuut

Mijn collega en ik lopen de zoldertrap op. Ik hoor de ademhaling van de vrouw al. Ze zit op het bed.

Lees verder »
onze verhalen

De heli

Om 08.00 uur meld ik me met kriebels in de buik in het kantoor van het Mobiel Medisch Team. Ik mag voor een dag stage mee op de traumahelikopter.

Lees verder »
onze verhalen

Geen spoed of toch wel?

Ik bel met de meldkamer ambulancezorg met het verzoek om een ambulance voor een demente oudere patiënt die naar een ander ziekenhuis gebracht moet worden.

Lees verder »
onze verhalen

Nick en Simon

De mevrouw is een jaar of tachtig. Ze is hevig aan het hyperventileren. Terwijl ik alle controles doe, ben ik vooral bezig om haar gerust te stellen.

Lees verder »
onze verhalen

Misverstand

Je zou niet verwachten dat hier mensen wonen, maar volgens de ambulancechauffeur moeten we toch echt hier zijn. We rijden een verlaten bedrijventerrein op.

Lees verder »
onze verhalen

Pofpieper

Je weet nooit wat je kan verwachten. Ik probeer me er telkens weer – zo goed en zo kwaad als dat kan – op voor te bereiden.

Lees verder »
onze verhalen

Huiselijk geweld

Een kind belt voor zijn moeder. Die is gevallen. Ik krijg de vrouw zelf aan de lijn. Ze klinkt angstig. Op de achtergrond hoor ik een man schelden. Iets in mij zegt dat er meer aan de hand is. Kun je veilig praten?’, vraag ik.

Lees verder »
onze verhalen

Een goede buur

‘Buren maken zich zorgen. Horen buurvrouw (alleenstaand, met diabetes) roepen. Hebben geen sleutel om er binnen te gaan. Lawaai lijkt uit de wc te komen.’ Deze ietwat vreemde melding kregen we om 23.00 uur door.

Lees verder »